BIJ DE GRIEKEN. 



fchoone dagen van Athene aldaar bij fatfoenlijke 

 jongelingen zeer algemeen .beoefend werd, als an- 

 dere fraaije kunften betrekken. Nogtans fpeelde 

 de eigenlijke muzijk, zoowel van zang als- van fpeel* 

 tuigen , bij de Griekfche opvoeding altijd eene hoofd- 

 rol, en het is zeer geestig, hetgeen PLATO daarvan 

 zegt in het begin des tweeden Boeks zijner Wetten. 

 De jeugd kan, om zoo te fpreken, nooit rusten, 

 zoo min naar ligchaam , als met de item. Altijd 

 zoekt het kind beweging en geluid te maken. Het 

 huppelt, het fpringt , het danst, het fpeelt, het 

 maakt allerlei geluiden. Andere dieren nu hebben 

 geen gevoel voor maat en orde in hunne bewegin- 

 gen ; maar over ons menfchen hebben zich APOLLO 

 en de door hem geleerde Muzen en BACCHUS (de 

 befchermheer van het tooneel) ontfermd, en him 

 maat en harmonic gefchonken , waardoor zang en 

 dans is ontftaan : zoodat men vvel zeggen mag, dat 

 APOLLO en de Muzen ons de eerfte opvoeding 

 fchonken." 



,, Maar het was ook , uit hoofde van dit hooge be- 

 lang der muzijk voor den jongen ftaatsburger 9 dat 

 dezelve door den ftaat zelve geregeld en vastgefteld 

 werd; althans te Sparta , waar het verboden was 

 op de Her meer dan een bepaald getal fnaren te 

 fpannen. De beroemde toonkunftenaar TIMOTHEUS 

 werd dus genoodzaakt vier fnaren van zijne elffna- 

 rige lier weg te doen, omdat hij , zeide men, de 

 oude deftigheid , zedigheid en eenvoudigheid door 

 zijne verwijfde, wulpfche en al te kunftige toonen 

 beleedigd had. Te Athene fchijnt zulk eene orde 



5 niet 



