206 OVER DE OPVOteDINO DER JEUGD 



niet beftaan te hebben ; caaar nogtans ijverde PLATO 



ten fterkfte voor het behoud der oude, deftige, 



llatige, en aan Godsdienst of deugd geheiligde 



muzijk, Inderdaad moet deze laatfte wonderen 



gedaan en de gemoederen tot ijver voor de Goden 



en het vaderland hebben weggefleept , waartoe de 



latere 9 die geheel kunst werd , geheel buiten ftaat 



was. Wat zou een PLATO , wat zouden de Spar- 



tanen, aan zulke eenvoudige toonen gewend, wel 



van onze muzijk gezegd hebben ? BEETHOVEN 



zoo min, als ROSSINI, zouden ongetwijfeld in hun 



oog genade hebben gevonden. Ook had men onze 



kunftige zamengeftelde fpeeltuigen niet. Eene Iicr 9 



eene citer , eene fluit ; ziedaar de fpeeltuigen der 



Ouden. Onze piano's, onze orgels, onze talrijke 



blaasinftrumenten zouden hen in de hoogfte ver 



wondering hebben gebragt. Het verdient opmer* 



king, dat de uitwerkfelen dier eenvoudige instru- 



menten en toonen, in vergelijking van onze meer 



kunftige en zamengeftelde 9 zoo verbazend groot 



was. De oorzaken hiervan te ontwikkelen, behoort 



echter niet hier. 



Wanneer nu de jongeling zich ook in het reke- 

 nen en andere noodige kundigheden , die gedeel- 

 telijk reeds boven opgenoemd zijn , had geoefend , 

 werd hij dikwijls tot onderrigting , bij eenen 

 Sophist , en in latere tijden bij eenen Wysgeer ge- 

 bragt. De eerfte namen geld, en veel geld, voor 

 hun onderwijs in de hoogere wetenfchappen , zoo 

 als de redekunst , de rcdeneerkunde en de welfpre* 

 kendheid, en vloeiden daartoe van alle kanten naar 



Athc. 



