2l8 OVER DEN STIJL 



uitfpreken , alsof zijn talent eene hoogte bereikt 

 had, naar welke te ftreven zelfs voor ijdelen waan 

 behoorde gehouden te worden ? En al kendet gij 

 hem toen nog niet , wat gij hoordet of laast , zou 

 wegzinken , dacht gij , wanneer het vergeleken 

 werd bij DEMOSTHENES. Zulk eene reputatie onder 

 de oogen te zien , is reeds ftout , en moogt gij ver- 

 metel noemen. Maar wat heeft hij zich voor te 

 ftellen, die ze durft ontvouwen, en, als het ware, 

 uit te pluizen, en toonen wii, waarin dan toch die 

 verhevene kunst gelegen was , en waarop de bewon- 

 dering van zoo vele eeuwen zich kon beroepen? 

 Wanneer hij zijne toehoorders niet overtuigt, zal 

 men het of hemzelven wijten, zijnen fmaak of zijne 

 bedrevenheid verdenken, alsof hij eene taak op zich 

 had genomen, verre boven het bereik zijner krach- 

 ten; of hij ftelt de goede zaak in de waagfchaal, 

 doet alle vorige bewondering verflaauwen, en het 

 zoo hemelhoog geroemde tot het fpokenrijk ver- 

 wijzen , waarvan iedereen fpreekt, zonder dat het 

 beftaat. 



Ik heb dit bedacht , M. H. , en zal mijn best 

 doen , om , zoo niet mijzelven , ten minfle DEMOS- 

 THENES, buiten gevaar te ftellen. Vboreerst wil 

 ik u niet leeren , dat hij welfprekend was , en heb 

 dus het voornemen niet, om alle die voortreffelijk- 

 heden , die te zamen het volmaaktst geheel uit- 

 maken, bij hem op te fporen en met u te onder- 

 zoeken. Ten tweede heb ik tot niijne befchou- 

 wing alleen die hoedanigheid van zijnen flijl geko- 

 zen , die het minst fchittert , en zoodanig eenr 



