VAN DEMOSTHENES. 223 



die hem voor hct regt wilde roepen, of door be- 



dreigingen af te fchrikken , of met geld den mond 



te ftoppen; in ddn woord, hij was voor velen een 



geefel , en niets was zoo heilig , dat hij met on* 



gewroken meende te mogen verkrachten. Waarlijk, 



een gevaarlijk foort van menfchen in de maatfchappij ; 



en zoo het al geduld moet worden in rijken eu 



ftaten , waar de eene klasfe van burgers geheel 



andere regten bezit , dan de andere ; het moest 



onverdragelijk zijn te Athene , waar burger te zijn alle 



regten in zich vereenigde , waar zelfs het minfte 



onregt, aan een' flaaf gedaan, bij de wetten niet 



ongeftraft bleef; zoodat hij, die moeds genoeg 



bezat, om zoodanigen overmoed en baldadigheid 



het hoofd te bieden , zich in de daad bij de ganfche 



maatfchappij , waarin hij leefde , oververdienftelijk 



maakte. Onder MIDIAS vijanden nu behoorde ook 



DEMOSTHENES , die , gedurende verfcheidene jaren , 



(hij was ten tijde van dit geding drie-en-dertig 



jaren oud) meer dan e'e'ne grievende beleediging van 



hem had ondervonden. In het proces , hetwelk 



DEMOSTHENES tegcn zijne voogden voerde ter ver- 



krijging van de vaderlijke nalatenfchap , had MIDIAS 



fchandelijk misbruik gemaakt van zijne jeugd en 



onervarenheid , en hem bijna met geweld een groot 



verlies doen ondergaan , waarvoor hij , fchoon in 



regten veroordeeld, (zoo vermogend was zijn in- 



vloed, om alles te ontkomen) nimmer eenige ver- 



goeding had voldaan. Meer dan dcnmaal had hij 



DEMOSTHENES geheel valfchelijk van misdaden, ja 



zelfs ddnmaal van moord beticht, en 3 waar hij maar 



kon , 



