VAN DEMOSTHENES* 229 , 



ondeugend leven leidde, maar lets aan zyn na- 

 tuiir, en aan 't fortuin, dat hem zoo gemaakt 

 had , kon toegeven : maar indien hij zich ingeto- 

 gen kan houden , wanneer hij wil , maar liever 

 anders verkiest te leven , dan is 't klaar , dat , 

 wanneer hij u nu zal bedrogen hebben, hij weer 

 dezelfde als te voren zal worden. Gij behoort 

 er niet op te letten , en het veinzen van een 

 oogenblik moet gij niet krachtiger of geloofwaar- 

 diger achten , dan al den verloopen tijd, waar- 

 van gij getuigen waart. Ik heb geene kinderen, 

 en kan er dus geen mebrengen , en ftaan 

 fchreijen en fnikken om den geleden fmaad. 

 Moet daarom ik , die mishandeld ben , minder bij 

 u voor hebben , dan hij die mij mishandelde ? 

 Vast niet. Maar als hij met zijne kinderen 

 komt, en van u vergt dat gij ten hunnen ge- 

 valle ftemt , verbeeldt u dan , dat ik met de 

 wetten bij mij voor u fta, en met den eed, dien 

 gij gezworen, hebt , en ik daarvoor uwe ftem 

 vraag en affmeek: waaraan gij veel billijker ge 

 hoor zult geven , dan aan hem. Want gij hebt 

 gezworen , Atheners , aan de wetten te gehoor- 

 zamen , gij zijt uwe gelijke regten aan de wetten 

 verfchuldigd , en al wat gij goeds geniet hebt gij 

 door de wetten , niet door MIDIAS kinderen.'* 



Merkwaardig is de vergelijking tusfchen MIDIAS 

 en ALCIBIADES. Nadat DEMOSTHENES beweerd had, 

 dat men niet te vreden moest zijn , al had MIDIAS 

 dezen met geld, genen met bedreigingen tot 

 zwijgen gebragt; maar dat hij als een gemeen 



VII. D. a, Q vy- 



