OVER DEN STIJL 



vijand van den ftaat moest befchouwd vvorden , 

 gaat hij dus voort. Eenmaal, zegt men, in die 

 oude gelukkige dagcn van ons land , leefde ALCI- 

 BIADES. Bedenkt nu eens , na hoe vcel goeds 

 door hem aan 't volk bewezen , hoedanig uwe 

 voorotiders hem behandeld hebben , toen hij 

 meende ongebonden en baldadig te mogen wezen. 

 n 'En dit zeg ik niet om MIDIAS met ALCIBIADES 

 te ver'gelijken : zoo dwaas en zinneloos ben ik 

 n niet : maar opdat gij weet , Atheners , en erkent 

 dat er niets is noch zijn kan , noch geboorte 9 

 noch rijkdom, noch vermogen , *t geen wij als 

 n volk , wanneer het tot moedwil ftrekt , behooren 

 te dulden. ALCIBIADES immers fproot van va- 

 derszijde van de Alcmeoniden af, die, in eene 

 (laatsomwenteling ten gevalle van de vrijheid 

 verbannen , met geld te Delphi geleend , den ftaat 

 ^ weder bevrijd , en de zonen van PISISTRATUS 

 verjaagd hebben: van^moederszijde uit HIPPONI-* 

 cus , een huis waaraan het volk mede vele en 

 groote verpligtingen had. Dit was *t niet alleen 

 w dat hij v66r had : maar , ook zelf meermalen voor 

 de vrijheid te wapen getrokken , had hij met zijn 

 eigen lijf , niet met geld of woorden , zijne va- 

 derlandsliefde getoond. Daarenboven fchitterde 

 hij met overwinningen en kroonen uit de Olym- 

 n pifche wedftrijden , was een uitmimtend krijgs- 

 ^ overfte , en in welfprekendheid fcheen hij een 

 ieder, zoo men zegt, te overtreffen. En 

 ^ nogtans hebben toen onze voorotiders zich om 

 to niets van dat alles van hem laten mishandelen v 



maar 



