VAN DEMOSTHENES. 



bewezene dienften te ontkomen. Ik weet immer$ 

 dat er velen zijn , die zich meermalen en groo 

 telijks bij u verdienftelijk hebben gemaakt, waar- 

 mee de posten van MIDLAS op verre na niet te 

 vergelijken zijn , deze door overwinningen ter 

 zee, genen door het innemen van fteden , ande- 

 ren door menigvuldige op den vijand behaalde 

 voordeelen. Maar evenwel hebt gij nog nimmer 

 aan ddn van hun zulk eene beloning gefchonken, 

 (en zoudt gij *t ook niet doen) dat het hem 

 geoorloofd was om hunne bijzondere vijanden , 

 wanneer, en hoe zij wilden, te mishandelen; 

 zelfs niet aan HARBIODIUS en ARISTOGITON, die 

 toch de grootfte belooningen van u ontvingen , en 

 om de fchitterendfte dienften : noch zoudt gij het 

 geduld hebben dat iemand dit nog bij het op- 

 fchrift voegde, zij vermogen ook tc mishandelen 

 wie zy willen. Want juist daarvoor hadden zij 

 de overige belooningen ontvangen, dat zij aan 

 den overmoed een einde gemaakt hadden." 



Reeeds bij de eerfte openlijke aanklagt van DEMOS- 

 THENES, even na 't geleden ongelijk, had zich 

 MIDIAS fchandelyk aan het aldaar vergaderde volk 

 vergrepen , en gezegd dat hij door tooneeldanfers 

 en huurlingen, niet door burgers, veroordeeld werd. 

 Want zoo verre (zegt nu DEMOSTHENES) ging 

 zijn euvelmoed en onbefchaamdheid 5 regters, zo 

 als gij alien weet die er bij waan , dat hij met 

 fchelden en dreigen, en met zijne oogen gednrig 

 op de woelende vergadering gevestigd, het 

 ganfche volk dacht te verpletten. Waarom dah 

 Q 3 ook 



