*34 OVER. DEN STIJL 



ook nu zijne tranen , dunkt mij , belagchelijk 

 moeten ftaan. Wat zegt gij, fchandvlek? Zult 

 >? gij vergen dat men met uvve kinderen, of met 

 u medelijden hebbe ? Of dat zij u genegen zijn , 

 j, die gij in 't openbaar veracht en befpot hebt? 

 Zoudt gij op alle ftervelingen eene uitzondering 

 maken , en in uw leven en wandel zoo vol 

 5, van hoogmoed en laatdunkenheid omtrent iedereen 

 zijn, dat zelfs die genen, met wie gij niets to 

 maken hebt, geergerd worden wanneer zij uwe 

 onbefchaamdheid, en uwe ftem en bonding, en 

 uwen aanhang en rijkdom en euvelmoed maar 

 }> aanzien; en dan in 't geregt aanflonds beklaagd 

 worden ? Waarlijk, gij zoudt eene groote magt, 

 of liever een wonderkunst liebben uitgevonden, 

 wanneer gij twee zoo tegenftrijdige dingen in 

 M zoo korten tijd kondet verwekken, afkeer door 

 uwe levenswijs, en medelijden door uw bedrog. 

 Neen , van niemand komt n medelijden toe , iu 

 geen het minste opzigt, maar integendeel haat 

 en verfoeijing en toorn! want dat verdient gij*" 

 Hetgeen DEMOSTHENES meermalen in zijne rede 

 aandringt, is dit, dat MIDIAS vergrijp van zalk een 

 aard is 9 dat zich iedereen het behoorde aan te trek- 

 ken, en dat er de vrijheid der burgers, endewetten 

 van den flaat mede gemceid waren, wanneer zulk 

 een deugniet ongeftraft bleef. Ilij komt hierop 

 terug, tegen het (lot. Daarenboven (zegt hij) 

 heeft hij toen met mij alleen geflagen, Athemrs , 

 of met zijne gedachten belecdigd, maar een iegeiijk 

 ^ die men maar begrijpen kan dat minder dan ik 



