VAN DEMOSTHENES. 235 



ill That zou wezen am zicli regt te doen rer* 

 fchaffen. Wanneer gij niet alien werdt gellagen , 

 of in dien post gehoond, bedenkt dan dat gij 

 niet alien tegelijk reibezorgers waart, en dat 

 niemand ooit in ftaat zou wezen om u alien 

 tegelijk met d&ie hand te mishandelen. Masu- 

 wanneer ddn enkele dit ondergaan heeft, zonder 

 gewroken te zijn , dan behoort een ieder te ver- 

 wachten dat hij daarna de eerfte zal zijn om be- 

 leedigd te worden ; en dat niet te verzuimen , noch 

 te wachten tot het aan hem toe kome, maar 

 zoo vroeg mogelijk op zijne hoede te zijn. MIDIAS 

 is mijn vijand ! Goed : maar ieder onder u 

 heeft er een ander. Zult gij dan , wie ook ieders 

 vijand mag zijn, hem meester laten om aan eea 

 ieder van u dat te doen, wat deze mij deed? 

 Ik denk, neen. Wei nu, dan moet gij ook mij 

 niet, dthenerS) aan hem prijs geven. Ziet maar 

 eens, aanftonds, wanneer de vergadering opftaat, 

 gaat een ieder van u , de een fnel , de andere 

 langzaam, huiswaarts, zicli om niets bek.omme- 

 rende, zonder omzien, zonder vrees, 't zij een 

 vriend, 't zij hem een vijand mogt ontmocten, 

 noch of hij groot of klein, fterk of zwak zij; 

 niets van dat alles. Waarom toch? Omdat hij 

 er innig van overtuigd is , en fteunt en vertrouwt 

 op onze Conftitutie, dat niemand hem zal lastig 

 vallen, of honen, of (laan. En zult gij danxlie 

 zelfde veiligheid, die gij voor u zelvete gemoet 

 gaat , mij niet eerst verzekeren ? Met welk eene 

 redenering zal ik zulk een geleden onregt t 

 Q 4 bo- 



