238 OVER DEN STIJL VAN DEMOSTHENES. 



kosten, zich naar Athene te verplaatfen, en zich 

 in die tijden en zeden terug te denken: en eene 

 rede, voor honderde regters op eene opene plaats 

 uitgefproken , laat zich niet , zonder veel fchade te 

 lijden , in de engte eener kleine gehoorzaal dringen. 

 Maar, wat ik er door mijn toedoen nog aan bedorven 

 mogt hebben: vergezochte redeneringen , opge- 

 fmukte denkbeelden, lange perioden, gedwongene 

 vergelijkingen , ja zelfs die tegenwoordig zoo hoog 

 geroemde kinderlljke en flaperige eenvoudigheid , 

 zult gij er niet in gevonden hebben. Hebt gij er 

 ivel e'e'n eenig fpoor van kunst in ontdekt? of was 

 het de levendige en gezonde natuur? En toch 

 bekent hij in deze rede zelve, ze beftudeerd te 

 hebben. Maar het is ook de krachtige en rijke 

 natuur. En hoe fpaarzaam zij zich hier ook moge 

 vertoonen , wij erkenneii den man met uitftekende 

 talenten uitgerust, en wiens genie niet binnen de 

 cnge grenzen van een enkel beroep was beperkt, 

 raaar van wien CICERO met regt oordeelt, dat, zoo 

 hij zijn ftijl had willen befteden aan hetgeen hij 

 van PLATO geleerd had , hij zijnen meester in keur 

 en praclit van uitdrukking zou hebben geevenaard. 



B. 



