VAN DEN GEEST. 24$ 



beerlijkheid en het uitgedrukte beeld zijner zelf- 

 Itandigheid. De deugd , dat is de liefde voor orde 

 en famenftemming , ftrekt mij tot regelmaat mijns 

 gedrags, zoo als de tweederlei middelpuntskrachten 

 de zonneftelfels in ftand en geregelde beweging 

 houden ; en zoo vast en onwankelbaar de orde is 

 in de zienlijke wereld, even zoo onveranderlijk 

 handhaaft de Godheid die in de zedelijke. Stor- 

 men en onweders , watervloeden en aardfchuddingen 

 mogen dezelve in de eene fchijnbaar verftoren , 

 verkeerde neigingen en fpoorlooze driften haar in 

 de andere met verwoesting bedreigen , die geweU 

 dige fcbokken zelve ftrekken in het einde tot 

 vvezenlijke bevordering van het oogmerk, dat zich 

 de Wetgever heeft voorgefleld: dat is ter toene- 

 niende bevestiging van het geluk zyner fchepfelen. 



Wat is de fchoonheid in de gewrochten der 

 kunst ? De famenftemming of ineenfmelting van 

 verfchillende deelen tot een volmaakt geheel. En 

 wat is de deugd anders, dan de overeenftemming 

 onzer in- en uitwendige werkingen met het oog- 

 merk onzes aanwezens? Wat dus anders, dan 

 ichoonheid? Van hier ook die zelfbewustheid 

 onzer bedrijven, welke, zoo wij weldoen, inwen- 

 dige kalmte en tevredenheid , zoo niet , fmart , 

 Ichaamte , en berouw in ons te vveeg brengt. Deze 

 zelfsbewustheid, die niets anders is, dan het oor- 

 fpronlcelijke gevoel voor het fchoone, gefchraagd 

 door de getuigenis van het voorledene , is een der 

 onderfcheidsmerken tusfchen het redelijke , het rede- 

 looze , of min redelijke , en het bloot-ftoffelijke , of 



VII, D. 2. R gt- 



