VAN DEN GEEST. 249 



langen, met wankele fchreden en bevende handjes, 

 zich fpoedt naar elk voorwerp, dat voor hetzelve 

 nieuw is. Let er op, met hoe groot eene drift 

 het naar dingen , welke het bevorens nooit of flechts 

 zelden zag , zijne begeerte , onder het uitftamelen 

 van onverftaanbare klanken , te kennen geeft , hoe 

 het er zich op werpt, zonder vuur, fnijdend ftaal , 

 of andere gevaarlijke werktuigen te ontzien. Merkt 

 op , hoe het , in jaren en krachten en tevens in 

 ftoutmoedigheid, toenemende , om over alles, waar- 

 van het omgeven is , te mogen heen zien , de 

 hoogfte plaatfcn tracht te beklouteren. Het bekreunt 

 zich hitte noch koude , acht bedreigingen nocli 

 flagen , mag het, ook flechts van verre, onbekende 

 voorvverpen begluren. Hoort het iemand iets zon- 

 derlings , iets trefFends verhalen , het gedenkt aan 

 geen fpeelgoed, gevoelt honger, dorst, nochflaap, 

 maar luistert met eene gefpannen aandacht naar 

 den eindelijken afloop der gefchiedenis : en deze 

 begeerte naar het nieuwe en onbekende is bij 

 groote en edelaartige gemoederen zoo veel fterker, 

 naar mate deze , in vlugheid en fcherpte van ver- 

 ftand en oordeel, boven anderen uitmunten. 



Maar zou deze drift naar hetgeen vreemd is, 

 der kindschheid alleen eigen sijn en metdertijd be- 

 koelen ? Verre van daar ! Veeleer neemt zij toe 

 in vermogen, naar gelange wij beginnen te be- 

 merken, dat zij van alles, wat in de zedelijke 

 wereld fchoon en voortrefFelijk mag genoemd wor- 

 den , de vruchtbare moeder is , en naar gelang de 

 dingen, naar wier kennis wij reikhalzen, verheve- 

 R 3 jiei- 



