250 OVER DE BESCHAVIN.G 



ner en uitmuntender van nart zijn. Te regt 

 xcgt daarom zekere Geleerde (6): er is geenc 

 zaak , welke, gedurig genoten wordende, geenc 

 vvalging baart : van kennis alleen wordt de ziei 

 niet verzadigd, maar ontbrandt, als de vlam in 

 het hout, daardoor meer en meer;" en zoo is 

 net, dat ons die hooge trap van volmaking ken- 

 baa r wordt, welken te bereiken, oflchoon het ons in 

 dit leven niet gelukken moge, evenwel als het oog- 

 merk onzes aanwzens moet worden befchouwd. 

 DC wijsheid, het ddnig middel , om dat oogmerk 

 nader bij te komen , vertoont zich ons in haren 

 geheclen omvang. Het gevoel, dat wij haar niet 

 geheel ten eigendom kunnen verkrijgen, veroor- 

 zaakt ons eene grievende fin art* Wij ftreven niet- 

 temin naar haar bezit geftadig en met toenemende 

 infpanning onzer krachten. De tijd wordt ons 

 het kostbaarfte van alle dingen , zoodat elk oogen- 

 blik , nutteloos befteed, ons een gevoelig verlies 

 is. Welverre van met den dwazen ALEXANDER te 

 klagen , dat er niet nog meer werelden te verove- 

 ren zijn, hebben wij ons naauwlijks van eenen 

 bol in het geheel -al der kennis meester gemaakt 

 of wij ontdekken van daar eene menigte andere , 

 nog rijker en prachtiger , dan die , welken wij 

 reeds bezitten , waardoor alzoo onze deeds onver- 

 xadigde begeerte altijd heviger wordt geprikkeld. 



Ik fchilder hier geen tafereel van uitftekende 

 vernuften, van menfchen, gelijk er fchaars in den 



loop 



(6) THRIVENUS in Apopht. 88. 



