144 HOLLANDSCHB 



'c Was een adem des levens, zoo koel en zoo blij ! 



'k Mogt op thijm en in bloemengeur treden: 

 'k Had het woud met zijn toppen en wildzang nabij , 



En zoet Holland lag voor mi) beneden. 



Lief tooneel van genoegcn, van welvaart en vlijc, 

 Bij den vreemdling met eerbied te naadren, 



Uit het braambosch en lisch van den vrocgeren tijd 

 Dus gewrocht door de deugd onzer Vaadren I 



Hoe bekoorlijk en bloeijend vertoont gij U thans , 

 Hoe zoo anders gefleld dan te voren, 



Toen de zwierende lok met den goudgelen glans , 

 Uwen Duinheer van 't hoofd ward gefchoreu! 



Want ook hij hield getrouw met CIVILIS den eed, 

 Als de jagtfpriet, ^ten krijg nu geheven, 



Als de pijl, voor koriijnen en hinden gefmeed, 

 Romes keurling in 't hart werd gedreven: 



Dies weSrgalmde zijn lof door het hellige bosch , 

 Dat met vreugd |iein de fcliuld zag betalen, 



En de fcgt ging we^r blij over 't krakende mos , 

 En door *t wilde van duluen en dalen. 



Nog 



