D U I N Z A N G. 145 



Nog is jagt hier genoeglijk en 't weifpel in cer , 



Bij wie rustig de Icden wil reppen, 

 En met Ijver geklouterd duin op en duin neer, 



Zich uit moeite vermaak weet te fcheppeu: 



Als de haas, hoe ook fnel, door het fuellere lood , 

 Wordt geftuit in zijn vaardige fprongen, 



Of hec veldhoen , verrast van een haastigen dood , 

 In zijn fnorrende vlugc is bedwongen. 



Nog is lust en vermaak hier bij 'svogelaars net, . 



Aan den houtrijken heuvel , te zoeken; 

 Als de baan is gefpreid , en de roerftok gezet , 



En hij vink wer met vink gaat verkloekeu; 



Als bij 't wanken en 't wenken van 't jaar, dat verfchiet, 

 Alles leeft en zich fpoedt aan den hemel , 



Als in heg en in ftruik , en bij beek en bij vliet , 

 Alles tiert van gekwink en gewemel ; 



AU in toppen , nu prijkend met rood en met goud , 

 Elke twijg van 'c gewoel wordt bewogen, 



En , niet min dan in bloeitijd , het Hollandfche woud , 

 Mag op vrolijke wildzangen bogen, 



VH. D. t K 



