HOLLA NDSCHE 



Maar wie tbans aan den duinweg blj f t vinlcgetouw wacht, 

 Of den lijsterboog liangt in 't gebhdert, 



Of hcromdoolt met weicasch en vuurrocr bevracht 9 

 Tot hij wildbuit en zweet zich vergadert. 



Hem verkwikt van omlaag het zoo ftreelend gezigt, 

 Van die weiden, en hoeven, en tlreven, 



Die de kunst voor natuur tot een hof hier gefticht^ 

 En aan vryheid ter woon heeft gegeven. 



Beur dan blijder, o Haarlem , uw torens omhoog, 

 En roep uit over beernden en velden, 



Wat al heils, toen het land voor uw zetel zich boog, 

 Werd gekweekt door uw Vorllen en Helden. 



Prijs den roem uwer Graven van 'c Hollandfche Huis; 



Niet, hoe braaf ze in het fleekfpel zich droegen, 

 Niet,hoe vroom ze aan den Nijlvloed zich weerden voor' t kruis, 



Of den Moor vsn bij Lisbon verjoegen: 



Maar , , hoe talrijk in 't oord aan him heirftaf betrouwd , 

 Zich verhieven de Dorpen en Steden, 



Hoe de klci werd bedijkt en de heigrond bebouwd, 

 En 't moera.s vau den kouter doorfneden; 



Hoe, 



