152 AAN DE NAGEDACHTENIS 



Zou die treurtoon u mishagen? 



O ! vcrgeeft het aan den vrind , 

 Die in onbelemmerd klagen , 



Leeniging der fmarten vindt. 

 Die van uit het blij verleden, 



Zoo veel aardfche vreugd herdenkt ; 

 Eo aan wiea het fmartlijk heden , 



Niet dan rouw en tranen fchenku 



Neen ! gij zult mijn' zang met wraken 



Daar hij dof en fpmber klinkc. 

 Zou de toorts der vreugde blaken , 



Waar de hoop in 't graf verzinju t \ 

 Neen ! wat ons hier is ontvallen 



Perst ons rouw en treurtoon af. 

 Diep getroffen ftaan wij alien , 



S u N D o R F F ! bij uw Comber graf, 



dadr kurinen wij genieten , 



Troost zal in den boezem vlieten , 

 Als het hart oprecht gelooft. 



Da"ar , aan 't eindperk van het leven , 

 Voelt de ziel zich eindtoos groot. 



Hooger licht blij ft om ons zweven , 

 Zelfc in 't aanzien van den dood, 



