J54 A AN DE N A GEDACHTENIS 



EC teedre filomeel liet d' eerften zaog reeds hooren , 



Hi) persce aan pns gevoel een' dankbren juichtoon af; 

 JManr, ach! wat fchriklijk wee kwam onze vreugde floren, 



De lentezanger zong, maar, SUNDORFF! op uw graf. 

 Gij had zijn lied gehoord , toen 't nauwlijks was begonnen ; 



't Ontvlamde uw edel hart , en greep uw zangdrift aan ; 

 Maar midden in 't genot, heeft u de dood verwonnen, 



En filomeel zal bier , voor u geen coon meer flaan. 



Ach ! kon mijn zwakke taal in woorden zamenvoegen , 



Wat thans mijn hart gevoeltj wat thans mijn ziel ontroert. 

 Kon ik het zeggen , wat mij nu de .borst doet zwoegen , 



En mijn verbeelding door het vlugtig leven voert. 

 Kon ik het fchetfen , hoe uw droeve dpod mij fchokte; 



Hoe mij de felle fchrik het bloed door de aadren joeg; 

 Hoe uw verlies mijn* mond de wreevle vraag ontlokte, 



Mijn God ! waartoe die flag ? Mijn God ! waarom zoo vroeg ? 



Een leven, vol genot een leven zonder vlekken, 



Vol werkzaamheid en kracht , vol menfchcUjke vreugd. 

 Een leven, dat aan elk ten voorbeeld kon verflrekken , 



Van heilgen Godsdienstmin, en echten Christeudengd. 

 Die leven weggemaaid , door 't gulzig graf verflonden. 



Ja! onherroeplijk weg, voor eeuwig hier vernield. 

 DC dood heeft dit beftaan, met denen flag ontbonden, 



En, wat ons dierbaar was, ligt op de baar ontzield. 



