m 



VAN DEN GEEST. 



onflers en, met eenen fidderenden eerbicd den 

 fcepter kusfen van de uitvaagfels des menfchelijken 

 geilachts. 



Ware het hier te doen om veelvuldige voorbeel* 

 den, eene groote menigte biedt zich aan 9 niet alleea 

 in de Oude, maar ook in de Hedendaagfche Ge- 

 fchiedenis ; doch het bijgebragte is meer dan 

 genoegzaam ter (laving van mijne redekavelingen 6u 

 befluiten. 



Het is dan niet de goede en weldadige natuur, 

 die den eenen mensch boven den anderen , of 

 den menfchen in het algemeen, eene grootere 

 helling tot de ondeugd, dan tot de deugd heeft 

 ingeplant. Hij is niet ondeugend of boosaartig^ 

 omdat zijn fchedel op deze, niet op eene andere 

 wijze , is gevormd, en evenmin omdat zijne vochteu 

 deze of wel gene getemperdheid hebben; maar 

 alleenlijk, omdat hij geene opvoeding heeft genoten, 

 ingerigt en gewijzigd naar den aart van zijn ooi> 

 fpronkelijk karakter; omdat men hem van ziju 

 wezenlijk belang onkundig heeft gelaten; omdat 

 hij, alzoo bedorven en den aanleg eens gevoeligea 

 en gezelligen wezens miskennende, zich zelven 

 en zijne natuurgenooten bedriegt, zoo omtrent de 

 voorvverpen der bnrtstogten, als omtrent het waai> 

 achtlge geluk, en de wegen, langs welke men 

 hetzelve opfporen en verkrijgen moet; omdat hij 

 zich geene duidelijke begrippen vormt van het 

 oogmerk der famenleving en de dadelijke voordeelen 

 welke zij aanbiedt, hem onbekend zijn; omdat het 

 oorfpronkelijke gevoej voor het fchoone en 

 S 2 



