VAN DEN GEESf. 267 



OVIDIUS , als wij 2ijne treurgezangen Jezen. Aan 

 de hand van LUKRETIUS doorvvandelen wij al het 

 gefchapene. 



Zietdaar, wat de beoefening van wetenfchappen 

 en letteren is voor den bijzonderen mensch en 

 wat zij zijn kan voor de burgerftaten ! Ligtelijk 

 gevoelt men, dat dit alles, inzonderheid het laatfte 

 gedeelte, voor eene veel grootere uitbreiding vat- 

 baar is, als men het oog flaat op het beftuur ea 

 de huishoudelijke inrigting der maatfchappijen en 

 op eene ontelbare reeks van voordeelige kunften 

 en heilzame uitvindingen van vroegere en latere 

 eeuvven. Wei en te regt drukt zi'ch dan de 

 geleerde PETRUS RABUS in een zijner Brieven uit 

 in dezer voege : 3 , Het is door de oefening van 

 den geest, dat de wijsgeer wijzer, de oorlogsman 

 onverfchrokkener wordt. Het is door haar alleen, 

 dat de Vorst kan leeren regeren met billijkheid; 

 M en er is niemand op de wereld, in welken (land 

 of weg het lot hem ' geplaatst hebbe 9 wien de 

 behartiging der wetenfchappen geene nieuwe vol- 

 maaktheden doet vervverven." ? , Zij dient," zegt 

 CICERO, ons overal. Zij vergezelt, zij vertroost 

 ons, als wij ons eenzaam bevinden. Zij ontheft 

 w ons van de zware last eener verdrietelijke wer 

 keloosheid. Aan den tijd geeft zij vleugels, en 

 laat eene inwendige voldoening in de ziel achter. 

 Der jeugd verfchaft zij nieuwe genoegens; den 

 gevorderden leeftijd eene verrukkende bezigheid; 

 den ouderdom een zoet en voordeelaanbrengend 

 vermaak. Zij wendt onze oogen af van de boozen 

 $4 en 



