2/4 OVER DE BESCHAVING 



daarop te rug te leiden : met op de gedragingeit 

 zijner natuurgenooten eene onvermoeide aandacht te 

 vestigen; met de befpiegelende overpeinzingen , 

 welke zich toen gemeenlijk bezig hidden met 

 weinige betekenende dingen, tot meer verhevene 

 voorwerpen te bepalen; eindelijk, met aan te too- 

 nen, dat alleen in de beoefening der deugd dat 

 geluk gelegen is, waar vvij ftervelingen met eene 

 zoo brandende begeerte naar reikhalzen. Zou- 

 de het dan wel ten onregte van hem gezegd zijn * 

 dat hij de wijsheid nit den hemel gelokt en haar 

 eenen duurzamen zetel op aarde gefticht heeft? 



Of zoude zulk een onder het getal der gelukkigen 

 mogen gerangfchikt worden , die , zich den dwang 

 der zinnen overgevende , aan begeerlijkheden des 

 vleefches en aan onmatigheid den losfen teugel 

 viert? Of wel hij, die, door een averegtsch be- 

 grip van roem vervoerd, naar de inblazing der 

 heerschzucht het oor neigt en het bloed zijner 

 natuurgenoten ftroomen doet? Of de zoodanige, 

 die naar weidfche tijtels, dat nietige klatergoud, 

 hongerende, zich daarom aan de voeten werpt van 

 de magtigen der aarde en derzelver grillige wenken 

 met eene angstvallige oplettendheid gade ilaat? 

 Of hij , die , ijdele pracht en praal beminnende , 

 of door den glans van rijkdommen betooverd, werkt, 

 wroet, zweet, en de nachten flapeloos doorbrengt, 

 alleenlijk om goederen te verkiijgen, welke door 

 den krijg of de vlammen verllonden en door de 

 roest verteerd worden? SOKRATES de Wijze leerde 

 den mensch t pra waarlijk gelukkig te worden , 



dc 



