VAN DEN GEEST." a/9 



Doorbladert nu de latere fcbrijvers over zedekun- 

 dige onderwerpen; hoort hen fpreken over de regt- 

 vaardigheid , de trouvv, de billijkheid, de ftand- 

 vastigheid: men luistert, ja! maar, zijns ondanks , 

 gevoelt men zich dikwerf afgetrokken , en nogthands 

 van het hooren of lezen afgemat. Raadpleegt 

 daarintegen de beste wijsgeeren der Oudheid, 



XENOFON , PLATO, ANTISTHENES , ARISTOTELES , 



THEOFRASTUS en meer anderen, terftond fmaakt gij 

 bij bun onderwijs eene onbefchrijfbare wellust; gij 

 gevoelt u tot het naftreven van de deugd, op eene 

 verwonderlijke wijze, uitlokken en aanfporen. 



Maar van waar dit verfchil? Van waar deze 

 voortreffelijkheid der vroegeren boven de lateren ? 

 Omdat deze hunne leeringen ongetooid, niet zel- 

 den zelfs in een platten of gedrongen ftijl voor- 

 dragen , terwijl de anderen , ook bij het behandelen 

 van de afgetrokkcnfte onderwerpen, ons in twijfel 

 laten , of hunne geleerdheid en fcherpzinnig oordeel 

 door de fierlijkheid van den ftijl en de keurigheid 

 der voordragt, dan of omgekeerd deze door genen 

 worden opgeluisterd. 



Kan nu de meerdere voortreffelijkheid van die 

 leervvijze wel iets anders ten grond hebben, dan 

 dat zulke mannen , met een echt dichterlijk gevoel 

 begaafd , en van dichterlijke gedachtenbeelden en 

 voorllellingen als vervuld , overal de vonken van 

 het hen bezielende vuur deden fchitteren, en daar- 

 door aan alles, wat him verheven en vruchtbare 

 geest wrocht en te voorfchijn bragt, glans, kracht 

 en leven wisten bij te zetten ? 



T a Zat 



