292 OVER DE BESCHAVING 



der vijanden Goden fchenen, zoodat him geen 

 hair zoude zijn gekrcnkt geworden, hadt glj , 6 

 MARKUS PAPIRIUS! de razemij der Gallen niet ter 

 kvvader uur getergd en doen ontbranden. 



Begeert gij nog meer levendige bewijzen van 

 kalmte des gemoeds , van onbaatzuchtigheid, van 

 ingetogenheid , herinnert u dien FABIUS MAXIMUS, 

 die zich onverdroten den fpotnaam van Zammelaar 

 hoorde toevoegen, en liever de verfmading van zijn 

 reukeloozen ambtgenoot verdroeg, dan naar den 

 roem van onverfchrokkenheid te dingen, met ge- 

 vaar des vaderlands. Herinnert u KWINCTIUS 

 KAPITOLINUS, hem, die, om des Gemeenebests 

 wille, zijne eigene glorie als niets achtte. Brengt 

 u FABRTCIUS voor den geest, daar hij de aange- 

 bodene fchatten, met een deel des rijksgebieds van 

 PYRRHUS, grootmoedig van de hand wijst. Leent 

 het oor aan de mannentaal van KURIUS, als hij, 

 het goud der Samniten verachtende , him toevoert: 

 ,, Ik befchouvv het niet als roemriik goud te bezitten , 

 maar vvel over hen , die er overvloed van hebben , 

 het gebied te voeren." Gedenkt aan SCIPIO, en 

 hoe hij, in de kracht des levens en bloeiende van 

 gezondheid , zijne fchoone gevangene aan haren 

 bruidegom ongerept wedergeeft, en den, voor haar 

 aangeboden, losprijs weigert te behouden. 



Hoe vele voorwerpen nu van eerbied en ver- 

 wondering vvij bij de Griekfche en Romeinfohe 

 fchrijvers ontmoeten, niet geringer is het getal der 

 zulken, die zich door hunne euveldaden eene af- 

 fchuweUjke vermaardheid hebben verworven en 



ons 



