303 IETS OVER DE 



horen aangevvend te worden. In vroegeren tijd 

 werd de muzijk voornamelijk en fchier bij uitfluiting 

 tot godsdienftige zangen en plegtigheden gebezigd, 

 men kon haar meerdore of mindere voortrefFelijk- 

 held daaraan toetzen en beoordeelen, in hoeverrevzij 

 aan dat oogmerk bearitwoordde ; maar federt eene 

 eeuw is zij zoodanig van aard veranderd , dat men 

 haar bijna als eene nieuw geboren kunst kan aan- 

 merken; zij heeft zich vooral in de laatfte vijftig 

 jaren zoodanig uitgebreid, dat het fchier onmogelijk 

 wordt , het vroegere met het latere te vergelijken. 



Velen juichen dien fnellen voortgang toe, en 

 meenen dat men door al verder en verder te gaan, 

 eindelijk het toppunt der kunst zal bereiken; ande- 

 ren zijn van gedachte , dat men wel zal doen 

 zich niet langer op die duizelende hoogte te wa- 

 gen en tot de vroegere min fteile baan terug te 

 keren. 



Maar zou er dan geen maatftaf zijn , om , zonder 

 vooringenomenheid voor deze of gene fchoo}, 

 zonder partijdigheid voor dezen of genen meester, 

 over muzijkwerken uitfpraak te doen , even als 

 men over de meerdere of mindere voortreffelijkheid 

 van een dicht- of fchilderftuk beflist; en indien er 

 zulk een maatftaf ware , zou men dien aan ande- 

 ren niet mogen aanbevelen? 



Het zal welligt vermeten fchijnen M. V. 1 dat 

 ik^ die (lechts geringe kennis in deze kunst bezit , 

 en met hare grondregelen flechts zeer oppervlak- 

 kig, ja naauwelijks bij name bekend ben, daartoe 

 eenen (lap durve doen, maar het is dat onderling 



ver- 



