304 1ETS OVER DE 



kunstwerk en erkent niet dat de vereeniging van 

 deze beide hoedanigheden , alleen aan hetzelve een 

 blijvende waarde kan geven. De eenvoudigheid 

 die wij bedoelen , is even ver van dor- of kaalheid 

 verwijaerd, als dat de waarheid naakt en zonder 

 eenigen tooi zou behoren te zijn. Wie was een- 

 voudiger en tevens rijker, wie meer waar dan 

 HOMERUS? maar wie was tevens meer verwijderd 

 van alle bijfieraden en noodelooze verfiering? zijn 

 niet alle zijne tafreelen waar en eenvoudig tevens? 



Doch ik gevoel uvve tegenwerping. Een dicht- 

 ftuk , een fchilderftuk , zegt gij , ftelt mij de denk- 

 beelden van den kunftenaar 5 door woorden of ver* 

 wen, duidelijk en klaar voor oogen. Ik kan dus 

 him werk aan het gekozen onderwerp toetzen , en 

 beoordeelen of uitvoering en behandeling met de 

 gekozene ftof of de voorgeftelde daad overeenkomt ; 

 ik. kan , als het ware , met den vinger aanwijzen , 

 waar zij het pad van eenvoudigheid en waarheid 

 verlaten; doch vvat zal mij bij een muzijkftuk ten 

 gids zijn , bij een kunst , geheel in eene vrije fan- 

 tafa rondzvvevende , door geluiden , op zich zelve 

 van onbeftemde beteekenis en waar alle punten van 

 vergelijking ontbreken ? 



Ik beken het, zoo beftemd als in letterkundige 

 voortbrengfelen of in die der beeldende kunften, 

 kan dit zeker niet gefchieden ; beproeven wij echter 

 in hoeverre wij de bedoelde vereischten van ware 

 kunst ook op de muzijk kunnen toepasfen. 



Al aanftonds komt mij bij deze befchouwing voor 

 den geest de ftrijd, in het midden der vorige eeuw 



in 



