HEDENDAAGSCHE MUZIJK. 307 



die het in dit opzigt aanbiedt , gelijk onlangs de 

 Muzikale Zeitung ons mededeelde ; daar een DRA.- 

 GONETTI de contrabas als een viool befpeelt, 

 PAGANINI een voorgedragen allegro, op flechts eene 

 fnaar herhaalt, SCHUMALTZ de fagot als eene fluit 

 behandelt. Maar mag men niet veilig zeggen, dat 

 waar la difficult^ vaincue voor het toppunt en doel 

 der kunst gehotiden wordt, dit een duidelijk blijk 

 van haar verval oplevert. 



Ongelukkig dat de zang-rnanier van Itali&m roem- 

 rijkfte tijdperk voor ons verloren is 9 daar zoo lets 

 alleen door het te hooren kan naargevolgfl worden. 

 De beste, de duidelijkfte fchrijver toch, is niet 

 in ftaat met woorden een denkbeeld te geven van 

 de manier eens voortrefFelijken zangers, aan hem, 

 die het niet gehoord heeft. Een dichter kan 

 de vverken der beroemfte mannen kzen, en zich 

 daarnaar vormen; de fchilder kan uit de voorbeelden 

 zijner uitftekende voorgangers , wijze van voor- 

 ftelling, teekening, behandeling coloriet leren , maar 

 wie zal ons verklaren hoe eene TODI, eene MARA 

 gezongen hebben, en waardoor zij elk die haar 

 hoordcn in verrukking bragten. Bij velen daaren* 

 boven , (zoo als onder anderen van PECCHIAROTTI 

 gezegd wordt,) beftond de tooverkracht der kunst 

 niet in eene groote trefFende voordragt, maar in 

 de iljnfte fchakeringen van voorflagen, uithoudende 

 en vvegfmeltende toonen , die geene taal kan ver- 

 klaren. De levendige voordragt van een groot 

 meestcr kan dus alleen het voorbeeld zijn , waar 

 jHideren zich naar vormen, en er zal derhalve 



een 



