XETS OVER DE 



Aan dien geest vooral, fchrijf ik liet toe, dat 

 in de letterkunde het romantifche , waarvan de 

 modellen in den dageraad der westerfche befchaving , 

 even na het verdrijven van den nacht der mid- 

 deleeuvven te zoeken zijn, het gebied der klasfieke 

 oudheid , waar alleen zuiverc fmaak te vinden is , 

 heeft ingenomen. Zelfs het meer fijn befchaafde 

 Franknjk begint in dien geest te deelen , en de 

 voorbeelden van eenen CHATEAUBRIANT en D'AR- 

 LINCOURT in proza, van LA MARTINE in poe'zij 

 hebben reeds menig een weggefleept, die het hoog- 

 dravende voor verheven, en losbandige weelderigheid 

 voor edit genie houdt; terwijl zij , die zich aan 

 het meer klasftcko houden , fchier alle verheffing 

 verbannen, en vvanen daarin het edele en eenvou- 

 dige te zullen vinden. Ziet hier den ftaat 

 des gefchils tusfchen de klasfieken en roman- 

 tieken" dus fchreef onlangs DE MERCURE: (*} 

 beiden bij uitfluiting van hunne middelen tot 

 behagen , gebruik makende , flagen de eerfteu 

 alleen, in ons door hunne eentonige werken in 

 flaap te wiegen; terwijl de laatften ons met hunne 

 gedrongen voortbrengfels vermoeijen. Dezen ver- 

 ^ heffen zich, fchoon met moeite, op de groote 

 voorbeelden , en hunne zamenftellingen zijn flechts 

 w kopijen zonder kleur, of liever weinig beteeke- 

 nende omtrekken. De anderen druisfchen te- 

 gen alle gezonde denkbeelden aan , en beelden 

 zich in fcheppers te zijn : zij gelooven den bane} 



der 

 (*) Liv. 73. vs. 824. 



