HEDENI>AAGSCHE MUZIJK. 319 



is hiervan het gevolg ? wat anders, dan dat men 

 dikwerf niet weet of het orchest valsch of zuiver 

 fpeelt, daar de overgangen zoo menigvuldig en 

 gecompliqueerd zijn, dat men bij kwalijk treffen, 

 al ligt denkt, een nog onbekend accoord te hoo- 

 ren. Het is zoo ! M. H. I ik zeg niet te veel , 

 daar ik zelve heb bijgewoond, dat in een zeer 

 goed bezet orchest, bij een repetitie van SPOHR'S 

 Zemire en Azor* de hoorns, door twee verdien- 

 flelijke kunstenaars geblazen, een geheel ftuk door 

 een maat re vroeg doorgefpeeld hadden, zonder 

 het te bemerken. 

 En waartoe al die omflag ? moet dan een mil- 



Zljkftuk een cours <F hartnonie zijn , of moet het 



lets beteekenen , iets uitdrukken ? dat daartoe al die 

 fchoolgeleerdheid niet noodig is , bevvijzen ons de 

 ftraks genoemde meesterftukken. Zoude tot dit 

 pcdantismus , niet ook gebragt mogen worden, het 

 thans zoo algemeen in zwang zijnde , om in allerleije 

 min gebruikelijke maten 6 /4 Is / 8 en foortgelijken 

 te fchrijven , waarin men bij den eerften opflag 

 meent , dat vvonderen verfcholen liggen 9 doch dat 

 veelal flechts dient om de armoede aan vinding 

 te bedekken , en der ligtgeloovige menigte zand 

 in de oogen te ftrooijen? 



Verre van mij, dat ik de wezenlijke verdienden 

 der bedoelde componisten geen regt zou willen 

 doen: zij bezitten vele fchoohheden , maar het ra- 

 mantifchc doet hen menigwerf van het regte fpoor 

 dwalen. Ook is het voornamelijk dat ukiluitende, 

 door velen aan him toegekend, als of hun muzijk 



de 



