HEDENDAAGSCHE MUZIJK. 325 



everige zonder naar lets te willen hooren , als 

 laf en zouteloos verwerpt, of hij, die flechts vraagt 

 of het kunstwerk aan her voorgeftelde docl be- 

 nntwoordt? hij, die alles goedkeurt, wanneer het 

 flechts chromatiek en ingewikkeld is , of hij , wien 

 cen enkele romance met eenvoudig accompagnement 

 meer voldoet , dan een Symphonic voor vol orchest , 

 waarin men het gebalk van ezels meent te hoo- 

 ren, (*) en die zich dit met voor fchoon wil laten 

 opdringen, allddn, omdat het den naam van een 

 geliefd komponist voor het hoofd draagt? Hij 

 die alleen ooren heefc voor SPOHR en BEETHOVEN, 

 of hij die tusfchen Italianen, Duitfchers en Fran- 

 fchen, tusfchen vroegeren en lateren tijd geen 

 onderfcheid maakt, dan voor zoo verre ieders 

 kunstwerk een zeker karakter bezit , en daaraan 

 in de behandeling getrouw blijft; die daarenboven 

 niet wil dat men in den een zal goedkeuren, wat 

 men in den ander berispt? 



Het is zoo , M. Ii. I Italianen zoo wel als Duitfchers 

 zijn in vele opzigten, op eenen verkeerden vveg. 

 Slechts een voorbeeld diene ter opheldering. Met 

 regt verwijt men aan ROSSINI, dien men, in weer- 

 wil der fcherpfte berispingen , overal en dage- 

 lijks hoort en wil hooren , zoodat bijna nergens 

 in gansch Europa een concert gegeven wordt , 

 waar niet iets van zijne compofitie wordt voor- 

 gedragen; met regt, zeg ik, verwijt men ROSSINI, 

 van altijd met dezelfde middelen , raar dezelfde 



uit- 



(*) Ik bedoel hier een Symphonic van BEETHOVEN. 



VII. D. 2. JJ 



