IETS OVER Dfi 



flechts door het quartet begeleid,) gee'ne tranert te 

 ftorren. Neen! daarvoor is het Hollandfche hart 

 te edel , te zuiver. Tot mijn leedwezen zijn 

 de zoo even genoemde muzijkftukken , de eenigfte 

 Van die foort, welke ik gehoord heb, maar zij 

 deden mij altijd naar meerdere verlangen. Het 

 is tvaar , zij zijn iets verouderd in den vorm , vooral 

 der folo partijen , en deze behagen daarom in den 

 eerfteh Opflag minder, maar de enfembks 9 vooral 

 de kooren , vergoeden dit rijkelijk : zij kunnen daar- 

 enboven de ftera tot goeden zang opleiden , en 

 daar zij de borst meer dan de keel oeffenen, ver- 

 moeijen zij minder, dan de onophoudelijke pasfages* 

 waarmede de tegenwoordige zangmuzijk overladen is. 



Het is er eenigzins mede gelegen als met d$ 

 oude fchildernukken uit de vijftiende Eeuw, die 

 men niet moet befchouwen en beftuderen, om ze, 

 gelijk de Duitfchers, in alien deele flaafsch naar 

 te volgen, maar om van die meesters af te zien, 

 hoe zij met veel geringer hulpmiddelen, het gemoed 

 hebben weten te treffen en te veredelen. Dat men 

 dan ook in de muzijk van de vorderingen der 

 lateren vrijeHjk gebruik make, maar van de vroe- 

 geren lere, wat ware kracht van uitdrukking zij, 

 en overtuigd worde, dat waarheid en eeuvoudigheid 

 in een muzijkftuk, zoowel als in eenig ander kunst* 

 werk onmisbaar zijn, om aan hetzelve eene blijvende 

 waarde bij te zetten. 



Over het geheel is, vooral in deze (lad, veet 

 zucht voor de toonkunst, ook de zang begint zich, 

 onder de dilettantcn meer en meer te veifpreiden ; 



men 



