DER SCHEEPVAART. 337 



begeerte bereiken. Wekt nu elke fcheepstogt onze 

 verwondering op , M. H. ! hoe verbaasd , hoe diep 

 getroffen moeten dan niet die allervroegfte aard- 

 bewoners, die kleinkinderen van den ftamvader des 

 menfchelijken geflachts geftaan hebben, toen zij den 

 eerften fchipper zagen! Een fchip van den tegen* 

 woordigen bou\v behoef ik niet te befchrijven; 

 want ieder uwer kent het. Maar wendt de oogen 

 terug naar de vroegfte eeuvven der wereld, naar den 

 kindfcben leeftijd van ons geflacht; daar flaat aan 

 de boorden van de roode zee, het zij usous, ERY- 

 THRAS (*) of wie het ook geweest is ; daar ftond hij 

 en zag op den wentelenden ftroom. De begeerte, 

 om te zien , wat aan de overzijde toch wezen mogt , 

 ontvlamde zijne ziel wel ; maar het middel , om 

 daartoe te geraken , ontbrak hem. Niemand , dan 

 alleen een hooger wezen kon hier raad en bijftand 

 fchenken , en dat wezen voldeed aan het verlangen 

 des ftarenden mans. Het zij dan, dat de blikfem 

 eenen boom velde, of dat een licht voor hem op- 

 ging, en hij zelve handen aan het werk floeg: ge- 

 noeg , M. H. ! de boom was omgeworpen 5 hij wcrd 

 uitgehold , de kloekmoedige fchipper ftapte daar in , 

 en de fcheepvaart was gevonden. Het kan zijn, 

 dat duizend juichtoonen den ondernemenden man 

 begroet hebben ; maar ik verbeeld mij den angst der 

 bloedverwanten en vrienden , de verbaasdheid der 

 zaamgevloeide fchaar , die het wondervverk aan- 



fchouw* 



(*) PLINIUS, Nat. Hist. 1. D. LVII. H. 101. * 

 HOOGSTRATEN, Woordenb* X. D. 28. 



Z 3 



