354 VERGELIJIUNG TUSSCHEN DE 



mede, dat wij hier bepaaldelijk de provincie Hol- 

 land bedoelen, 



Phoenicia was, ook ten tijde van deszelfs hoogflen 

 luister, een der kleinfte landen van de oude wereld. 

 De trotfche fteden , wclke deszelfs fieraden uitmaak* 

 ten , ftrekten zich , op eene kleine en fmalle landftreek , 

 langs de oevers van de Middellandfche zee^ van het 

 Zuiden noordvvaarts uit. Die zee , welke aldaar 

 met geweld tegen het rotfige voorgebergte aan- 

 druischt, had, waarfchijnlijk in die tijden, welker 

 gefchiedenis met een' ondoordringbaren fluijer be* 

 dekt is, eenige van die rotfen van het vaste land 

 afgefcheurd 9 ten minfte , er lagen op een' geringen 

 afftand van den oever eenige eilanden , welke , even 

 als deze, met fleden en gebouwen waren overdekt. 

 Alles te zamen, en het vaste land en de eilanden, 

 leverdcn een verrukkelijk fchouwfpel op , en fch een 

 <5e*ne groore Had te zijn. 



Het zoude ongepast zijn voor Nederlanders eene 

 aardrijkskundige befchrijving 'van Holland te doen; 

 doch de aard van ons onderzoek brengt hier mede , 

 ulieden te herinneren, dat, gelijk weleer Phoenicie 

 gelegen was aan de oevers van de Middellandfchs 

 zee , zoo ook Holland zich langs de oevers van 

 den ouden Germaanfchen Qceaan^ nu de Noord* 

 zee , uitflrekt. En fchoon onze handellieden niet 

 zoo onmiddellijk aan die oevers gebouwcl zijn , is 

 derzelver gemeenfchap met de zee echter niet minder 

 natuurlijk en gemakkelijk door onze ligging aan en 

 tusfchen den mond van verfcheideiie voorname rivie- 

 ren. Dat ook ons land allerwege bcv/oond en 



be- 



