BIJ DE UOME1NEN. 385 



deze verliet, aan de Griekfchc flavinnen of 

 flaven , die toen te Rome zeer menigvuldig waren s 

 .of, hetgeen nog erger was, aan lijfeigenen uit. 

 Syril 9 welke onder den naam van Syr us of Syr a 

 zoo dikwcrf in de Blijfpelen van PLAUTUS of TE- 

 JIENTIUS voorkomen. Men koos daartoe nict do 

 beste , de verftandigfte , maar wel eens lieden van 

 de gemeenfte foort , die den toekomftigen burger van 

 Rome van kindsbeen af met ongerijmde vertellingen 9 

 de groffte dwalingen , en , hetgeen nog veel erger 

 is , met het voorbeeld en de lesfen der ergfte onge-. 

 bondenheid voorgingen , en het goede , dat in hem 

 lag , reeds in de kiem verftikten. Zij behoefden 

 zich voor de ouders niet in te binden ; want dezc 

 zelve bekommerden zich om hunne kinderen weinig, 

 en het was hun althans niet der moeite waardig, 

 in tegenwoordigheid der kinderen hunne dartelheid, 

 ongebondenen fcherts , en (lordige zeden eenigzins 

 te beteugelen. Deze fchildering , M. H. ! zoo wei- 

 nig vleijend voor de latere Romeinfche zedelijke 

 opvoeding , heb ik bijna letterlijk overgenomen 

 uit eenen fchrijver van het hoogfte gezag 9 dien 

 men, hoewel dit werk naamloos verfchenen is, voor 

 den grooten TACITUS houdt. CICERO komt daar- 

 mede in alien opzigte ovreeen ; en de klagten over 

 het zedebederf , als een gevolg der verwaarloosde 

 opvoeding door het overlaten aan vreemden, wor- 

 den bijkans bij alle fchrijvers van naam in het latere, 

 Rome herhaald. Aan deze zoo deerlijk vervallene 

 opvoeding ook der meisjes moet men die fchande- 

 Jijke vrouvvelijke karakters toefchrijven 5 waarvau 

 03 Ro- 



