390 OVER DE OPVOEDING DftR JEUGD 



aan, om den kindercn tcvens goed en fchielijk to 

 leeren fchrijven 9 lets , zegt hij , dat door fatfoenlijke 

 lieden wel een weinig verwaarloosd wordt. Hij wil, 

 dat men den kinderen geene gemeene voorfchrif- 

 ten , maar nutttige fpreuken , gezegden van berocmde 

 mannen , en uitgelezene plaatfen nit dichters doe 

 fchrijven: want (zegt hij) de gedachtenis daarvan 

 zal hen verzellen tot in den ouderdom ; en het- 

 geen in de nog ongevormde ziel wordt ingeprent * 

 zal geenszins ook voor de zedelijkheid nutteloos 

 zijn." Vervolgens onderzoekt hij de vraag, 

 of huisfelijk onderwijs , of wel dat op de fcholen , 

 te verkiezen zij 9 een onderwerp van gewigt, dat 

 ook nog in onzen tijd . veel is behandeld. QUIN- 

 TILIAAN verklaart zich voor het eerfte. Hij wil , 

 dat men den knaap zal leeren in niets zijne begeerten 

 toe te geven , zijne drift te volgen ., noch flechte 

 daden te doen ; maar wil niet , dat men hem flaan 

 zal 9 hoewel dit (zegt hij) de gewoonte is.; en 

 3 , door den wijsgeer CIIRYSIPPUS niet afgekeurd 

 wordt. Vooreerst is het flaan vernedcrend en 

 flaafsch. Ten anderen : wiens gemoed zoo laag 

 ^ is , dat berisping hem niet verbetert , die zal zich 

 ook 5 even als lijfeigenen van de ergfle foort , 

 tegen flagen verharden ; eindelijk 9 omdat zelfs 

 ^ deze kastijding niet noodig is , wanneer de onder- 

 wijzer flechts in zijne taak niet verflapt. Thans 

 verwaarloozen vele Pcdagogen hunnen post , en 

 men zet den kinderen niet zoo zeer aan , om wel 

 tc doen , als men hen troost , omdat zij het niet 

 gedaan hcbben. Daarenboven , indien gij den 



knaap 



