39*5 OVER DE OPVOEDING DER JEUGtf 



thcattr van algemeen handgeklap, Doch wanneer nu 

 een dier fchermers , door de nattmrlijke vrees voor 

 den dood getroffen, denzelven zoekt te ontvvijken, 

 200 ontftaat er geen medelijden , geene deernis met 

 den beklagenswaardigen ; neen ! het volk wordt ver- 

 gramd , alsof hetzelve onregt gefchiedde , alsof het 

 veracht werd , en het eischt luid den dood des mans 9 

 die het zich niet tot eere rekent , aan zulk eene 

 vergadering het vermaak der bloedftorting te geven. 

 Slechts zelden fchonk het volk eenen overwonnen 

 fchermer het leven, die, op den grond uitgeftrekt, 

 nu den laatften flag wachtte, wanneer de toefchou*- 

 wer^ zulks niet door een gegeven teeken verhin- 

 derden. En let wel , M. H. ! het is de bloem van 

 Rome, die hier vergaderd is; de knaap verzelt er 

 zrjnen vader en zijne moeder 9 en deze is vooral 

 Diet de laatfte in het handgeklap over een' bevallig 

 ftervenden fchermer. Wat, denkt gij, moeten zijne 

 gewaarwordingen zijn ? Zal of kan bloeddorst , on* 

 gevoeligheid, barbaarschheid hem vreemd blijven? 



Maar de tooneelvertooning is nog niet ten einde. 

 Door eene meesterlijke kunst, die wij tegenwoordig 

 niet kunnen navolgen, wordt de geheele ruimte van 

 het amphitheater eensklaps in een' ruimen waterplas 

 veranderd, waarop twee vloten, tegen elkander ten 

 ftrijde gefchaard , elk van twaalf fchepen , zich ver- 

 toonen. Ook dit zijn vloten van fchermers , meestal 

 onfchuldigen , die tot vermaak des Romeinfchen 

 volks elkander moeten ombrengen. Bij het voorbij^ 

 varen van 'skeizers zitplaats roepen zij uit: Vaar- 

 wel keizer! wees gegroet van mannen, die weldra 

 2ullen fterven l n Zij willen niet vechten , toen de 



kei- 



