40O OVER DE OPVOEDING DER JEUGD 



(laven mestten, opzettelijk tot dat einde ter dood 

 gebragt ; en gij alien weet , wat er van bet Romein- 

 fche volk ten tijde van CALIGULA , NERO , DOMITIAAN 

 en COMMODUS is geworden. Het gevoel van waar- 

 heid en regt verbasterde zoodanig, dat geen der 

 voortreffelijkfte Romeinfcbe fchrijvers immer zijn 

 afgrijzen voor deze helfche gewoonte, van bloed- 

 vergieten trit fcberts en tot vermaak , te kennen 

 geeft. Zij ontleenen beelden en vergelijkingen uit 

 die gewoonte , of verhalen droogweg bet getal der 

 flagtoffers , die gelijktijdig op bet een of ander 

 feest, als blijken van de mildheid des keizers, ge- 

 vallen zijn ; mm dit is bet al ! 



IV. Docb wenden wij ons oog van deze gruwelen 

 af , en befchouwen wij nu den jongen Romein ver- 

 der in zijne verstandsontwikkeling, Uit de lesfen 

 van den Pedagoog 9 die dikwerf tevens taalmeester 

 of Grammaticus was, is hij overgegaan in die van 

 den redenaar (Rhetor}. Tevoren ecbter werd met 

 het taalkundige onderwijs ook vooral dat der muzijk, 

 alsmede dat der zaken en meetkunde verbonden. 

 Het eerfte was een bijkans onmisbaar vereiscbte , 

 ten minfte onder de keizers , toen de Griekfche 

 zeden algemeen waren doorgedrongen ; want bij de 

 oudere Romeinen werd het fpelen en zingen voor 

 eene oefening geacbt, vrije menfchen onwaardig. 

 De meetkunde leerde men meest aan om de ver- 

 ftandsontwikkeling ; de rekenkunde , om haar onbe- 

 twistbaar nut in het gemeene leven. De redenaar 

 QUINTILIANUS verlangt ook , dat de knaap zich 

 eenigennate tot leiding van Hem en gebaarden en 



hou- 



