BIJ DE UOMEINEN. 4OI 



houding des ligchaams in de tooneel-, fcherm- en 

 danskunst zal oefenen. Dit moet center vroeger 

 ook geheel anders geweest zijn ; althans CORNELIUS 

 NBPOS , een tijdgenoot van CESAR , zegt, dat, volgens 

 de Romeinfche zeden , niet alleen de muzijk door 

 geen man van aanzien beoefend, maar het danfen 

 zelfs onder de ondeugden werd gerekend; en CICERO 

 zegt: Niemand (behalve de flaven) zal danfen, 

 of hij moet dronken of krankzinnig zijn." Zelfs 

 van vrouwen zegt een ander fchrijver : Zij danste 

 bevalliger , dan het eene vrouw van goeden naam 

 voegt." Doch ook hier zegepraalden de Griekfche 

 zeden over die van Qud-Rome. 



Wij zeiden, dat de knaap uit de taalktmdige 

 fchool, waarin hij zijne moederraal en de beginfelen 

 van het Grieksch leerde, |overging tot die van den 

 redenaar, waarin hij de |&igenlijke welfprel^idhid 

 leeren moest. Want er waren voor vrijgeborene 

 lieden te Rome flechts drie wegen tot aanzien, roem 

 en vermogen; de krijgsmansftand , te voren algemeen 

 de hoogstgeachte en onmisbaarfte , doch waaraan 

 zich onder de keizers , toen het rijk gevestigd was , 

 de aanzienlijke (land allengs begon te onttrekken 9 

 deels uit verflapping en verwijfdheid , deels omdat 

 de keizers eene hoogst gevaarlijke jaloezij aan den 

 bekwamen krijgsoverften lieten blijken , dien zij 

 vreesden , dat hun eenmaal den titel van opperveld- 

 heer (lm$eratof) betwisten zou. Bus bleven er 

 nog twee ftanden aan den voornamen Romeinfchen 

 jongeling over: de beoefening der welfprekendheid 

 en die van het burgerlijk regt, welke toen ge- 

 fcheiden , dat is , niet noodzakclijk vereenigd waren ; 

 Dd 3 want 



