GEEST VAN HET 1SLAMISMUS. 433 



priesters en njonnikken, het volk tegen alk overlast 

 befcherraende ; de ander aanrukkende bij het fteken 

 der trompet , en de kreet van : , geen genade voor 

 de vijanden des Heeren!" terwijl het Christenbloed 

 langs de ftraten van Damascus vloeit. KHALED wil 

 van geen vergelijk , van geene befcherming hooren ; 

 maar ABOU OB BID AH bedenkt zich geen oogenblik. 

 Zonder te overwegen, dat het ten uiterfte gevaarlijk 

 was , den vvoedenden foldaat in zijnen loop te ftuiten , 

 ftort hij zich in het midden der raoordenaars , be- 

 zweert hen bij ALLAH , bij den Profeet , bij de goede 

 trouvv , bij hun belang eindelijk , het bloed der weer- 

 loozen te fparen en de uitfpraak der bevelhebbers af 

 te wachten. De barbaren luisteren naar de ftem* 

 en zwichten voor de achtbaarheid van hem , diet* 

 MOHAMMED welecr den getrouwen leidsman van zijn 

 volk genoemd had. Nu wendt hij zich tot KHALED , 

 overtuigt hem 9 met kracht van redenen 9 van het 

 onbillijke en onftaatkundige zijner handelwijze 9 en 

 Damaskus is gered. Het kon wel niet anders, of 

 dat waarlijk groot en edel karakter moest oneindig; 

 meer aan den Khalif, zijnen meester , behagen, dan 

 de onftuimige inoed en de bloedgierigheid van zijnen 

 wapenbroeder : want OMAR, de tweede bevelhebber 

 der geloovigen , de boezemvriend van MOHAMMED , 

 vond in ABOU OBETDAH het evenbeeld zijner eigene 

 liaauwgezetheid en regtfchapenheid. Hij zelf voegde 

 bij deze deugden zoo vele andere groote hoedanig- 

 hedcn , dat men hem het ideaal van den alouden en 

 Muzcluian mag noemen , en dat ik geen 

 Ff 3 waar- 



