VERDEDIG1NG VAN DEN OORSPRONKELIJKEN 



om de eer der oppermagt te wenfchen. Jntegendeet, 

 hij ontvveek die ; en in plaats van zijnen invloed te 

 doen gelden tegen den opvolger van MOHAMMED , 

 den ecrften Klialif der Muzelmannen , wilde hij veel 

 liever zijn vriend en raadgever, dan zijn mededinger 

 zijn. Ja 9 toen de fteryende ABOU-BEKER hem voor 

 zijn doodbed riep en hem tot zijn opvolger benoemde, 

 gaf hij nog ten antwoord: Ik heb dat ambt niet 

 noodig." Het heeft u noodig," hervatte de 

 grijsaard ; en nu gehoorzaamde OMAR ., alleen uit 

 gevoel van pligt , alleen om het belang zijner geloofs- 

 genooten 9 zoo veel hij kon, te bevorderen. Van dat 

 oogenblik af befchouwde hij gich als den vcrzorger, 

 den zaakgelastigden , den rentmeester der Muzelman- 

 nen , die van zijn beheer aan zijne broederen hier 

 beneden en aan God hier namaals rekenfchap fchuldig 

 was. Hij verfcheen niet aan het hoofd des legers ; 

 want : hij begreep teregt , dat de pligten van eenen 

 vorst zich met die van eenen veldheer niet wel laten 

 vereenigen ; maar hij zorgde , dat de foldaten wel 

 beloond , dat hunne familien , dat humie weduwen en 

 weezen van eene blijvende onderfleuning verzekerd 

 werden. De buit van AUxandrie. en Damaskus , van 

 Antiochie en Ktesiphon^ die in zijne ichatkist vloei- 

 den 9 verdcelde hij onder zijne geloofsgenooten , en 

 nam daarbij naauwkeurig elks behoefte en verdienfte 

 in acht. En bij dit alles vergat hij zich zelven zoo 

 volkomen, dat men den beheerfcher van een rijk, 

 grooter dan dat van CYRUS of NEBUCADNEZAR , 

 zelfs van den geringften zijner onderdanen niet kon 

 onderfcheidcn. Brood , zout en water was zijn 



ce- 



