438 VERDEDIGING VAN DEN OORSPRONRELIJKEN 



om 9 en geeft eenen geweldigen vuistflag aan deft 

 bnvoorzigtigen , die dadelijk zijn beklag bij den Khalif 

 inbrengt. Hi] laat den Emir voor zich komen en 

 zegt: Wat deed gij daar aan uwen breeder? 

 Verzoen u met hem 9 en betaal 9 wat hij eischt ; zoo 

 niet , dan zal hij , op mijn bevel , u een gelijken 

 vuistflag teruggeven." Maar ik ben immers eeti 

 koning , en hij is een man nit de heffe des volks." 

 Het waar geloof maakt u beiden gelijk voor de 

 wet; het waar geloof kent geen onderfcheid in het 

 ftrafFen van koningen en flaven." Zoo onzijdig, zoo 

 onwrikbaar was OMAR altijd en in alle zaken , die 

 hij befliste. Waar het op de billijkheid aankwam, 

 waagde hij het duizendmaal liever , den eerftcn zijner 

 bondgenooten , den grootften fteun zijner heerfchappij 

 te verliezen , dan het regt te krenken van den ge 

 ringften der Muzelmannen. Ik zou u des noods een 

 aantal bewijzen kunnen geven van die onkreukbare 

 regtvaardigheid 9 van dat diepgeworteld pligtgevoel , 

 dat het kenmerk uitmaakte van zijn edel karakter en 

 de ziel was zijner ganfche regering. Maar ik mag 

 uwe aandacht niet meer vermoeijen ; want de tijd, 

 die mij tot fpreken vergunt was , loopt ten einde. 

 Werpt dus liever nog eenen enkelen blik op zijn 

 fterfbed; ook dddr zult gij de belangeloosheid van 

 den edelen man op het heerlijkst zien uitblinken, 

 Doodelijk gewond door den dolk van eenen fluip- 

 moordenaar , geftuit in het midden zijner roemrijke 

 loopbaan, houdt hij zich voor de laatfte maal bezig 

 met het toekomftig lot zijner natie. Men dringt bij 



hem 



