3$! OVER DE OIVOEDING DER JEUGD 



en mij flechts met enkelde trekken vcrgenocgen , 

 waarbij ik het weinige goede , zoo vcel doenlijk , 

 op den voorgrond zal ftellen. Eerst zal ik met 

 u de eerfte onderwijzers van het kind; daarna de 

 lesfen , ons door de Ouden nopens het ondcrwijs 

 nagelaten ; vervolgens de voorbeelden , die het kind 

 bekwam ; en eindelijk de verdere opvoeding tot den 

 jjiannelijken leeftijd befchouwen. 



I. Wij moeten ons eerst herinneren, dat Rome 

 langen tijd, men mag zeggen gedurende vijf eeuwen, 

 een geheel krijgshaftige ftaat was, van alle letter- 

 efeningen vervvijderd en zelfs afkeerig, en welke 

 zich alleen op zijnen wapenhandel beroemde. Het 

 Is dus te verwachten, dat de kinderen in de eerfle 

 ceuwen geene andere opvoeding bekwamen , dan 

 zulk eene , welke foldaten voegt , namelijk gefchikt- 

 heid tot ligchaamsoefeningen. Bij volkcn , die zoo 

 denken 5 wordt doorgaans het vrouwelijke geflacht 

 meer verwaarloosd , dan het mannelijke ; en het 

 moet ons dus min of meer verwondering baren , 

 reeds in het begin der derde eeuw van Rome's ftich- 

 ting, ook van fcholen voor meisjes te hooren ge- 

 wagen. Immers in de befchrijving der wandaad van 

 APPIUS CLAUDIUS , die VIRGINIA zocht te roovcn , 

 iien wij, dat zijn dienaar de hand aan haar leide, 

 terwijl zij dagelijks naar de fchool ging, die zich 

 op de markt te Rome bevond. Ook lezen wij % 

 eenige jaren later, van eene groote fchool in het, 

 naburige Faleru, waar de kinderen der voornaam-, 

 (ten aan eenen onderwijzer werdeu tocvertrouwd , 



