( 232 ) 



3. Invloed van de op/lorping en verdamping der 

 vochten op de dagehjkfche bewegingen dcr bladen. Ge- 

 lijk bekend is , ftaat de opflorping der vochten in de 

 planten in dadelijk verband met de verdamping. De 

 verdamping hangt ten naauwflen met licht en warmte za- 

 men , en verdwijut des nachts geheel (i); de opflorping 

 echter gaat nog eenJgzins voort, offchoon de verdamping 

 opgehouden hebbe. ' Zoo zag HALES 9 dat de planten ge- 

 durende den nacht eenigzins in gewigt toenamen (2) , en 

 DECANDOLLE bepaalde zelfs door proeven , hoeveel , zon- 

 der invloed van licht , opgezogen werd (3). Duidelijk 

 dus is het , dat bij het vallen van den avond , tegen dat 

 de bladen de nachtelijke rigting aannemen, de ruwe fap- 

 pen in de planten vermeerderen 5 tegen den morgen ech- 

 ter, wanneer de bladen zich openen, moet deze vermeer- 

 dering van gewigt vveder verdwijnen. 



Door deze gelijktijdige verandering in den ftaat der ru- 

 we vochten en de rigting der bladen , ontftaat zeer na- v 

 tuurlijk het denkbeeld 3 dat er eenig verband tusfchen 

 deze twee levensverrigtingen beftaat. Ik trachtte door 

 dadelijke proeven , in dit opzigt , tot zekerheid te komen. 

 Hiertoe nam ik drie potjes met Oxalis ftricta. Een der- 

 zelve plaatrte ik half' in het water; het tweede gaf ik ge- 

 matigde vochtigheid ; terwiji ik het derde alle vochtig- 

 heid onthield, tot de bladen dreigden te verdroogen. Het 

 gevolg hiervan was, dat de plant in het eerfte potje der- 

 zelver bladen eene rigting deed aannemen , zeer nabijko- 



men- 



(1) DECANDOLLE, Physiologic Vtgttale. Vol. I. p. 122. 



(2) HALES, Groeyendc Weegkunde> enz. p. 22, enz. 



(3) DECANDOLLE, Mtmoire prdsentd a rinstitut. Vol. I, p. 338. 



