( 240 ) 



niet kunnen uitgeoefend worden , kan worden gemist , 

 zonder dat daardoor de bladen dadelijk verlammen. ' Im- 

 mers , al fluiten zich de bladen , aan het licht onttrok- 

 ken zijnde , ook flechts maar gedurende twee of drie da- 

 gen , regelmatig tegen den avond , zoo bevvijst dit ge- 

 noeg , dat de ontbinding van zuurftof en de vermeerde- 

 ring der ruwe fappen tegen den avond , hiertoe niet vol- 

 ftrekt noodzakelijk zijn. Openen zich dezelfde bladen 

 des morgens , na eenige dagen in het duistere te hebben 

 geftaan, zoo volgt hieruit 9 dat de vorming van koolftof- 

 zuur , gedurende den nacht , en de vermindering der ru- 

 we fappen tegen den morgen , niet als de eenige verwij- 

 derde oorzaken van de herneming der dageHjkfche rigtin- 

 gen kunnen aangezien worden. 



Warmte. Onder de meest algemeene uitwendige in- 

 vloeden op het plantenrijk , behoort zonder tegenfpraak 

 de warmte. Het zal dus belangrijk zijn te weten , wel- 

 ken invloed deze op de dagelijkfche bewegingen uitoefent. 

 Dezelfde moeijelijkheid echter als bij het licht , zullen 

 wij ook bier ontmoeten, om te ontdekken, of de warmte 

 dadelijk op het ons bezig houdend verfchijnfd vvcrkt , dan 

 vvel door hare werking op de geheele plant. In het al- 

 gerneen is er eene matige warmte tot de beweging der 

 bladen noodig: eene al te fterke echter doet, even als 

 eene al te koude lucht 9 eene nachtelijke rigting ont- 

 ftaan. (n) 



Tegen dezen algemeenen regel flrijdt eene proef van 

 BONNET ; want hij verhaalt, dat men, door een vlam- 

 mend zwavelftokje of gloeijend ftukje ijzer , bij nacht in 



i de 



RITTER, in Gehlen Journal, B. VI. p. 472. 



