( 214 ) 



gering , gelijk zulks reeds daaruit blijkt , dat bijna alleen 

 bij de familien der Oxalidea en Leguminosa dit ver- 

 fcbijnfel wordt waargenomen (16), De tijd , waarop de 

 overgang van den dag- in de nachtrigting en omgekeerd, 

 voorvalt, regelt zich doorgaans naar het op- en onder- 

 gaan der zon , en is in het algemeen veel geregelder dan 

 het opengaan en fluiten der bloemen (17). Hierbij ech- 

 ter moet men in het oog houden, datplanten, uit vreem- 

 de luchtftreken in de onze overgebragi , over het alge- 

 meen voortgaan op die tijden hunne bladen te openen en 

 te fluiten , op dewelke zij zulks in hull vaderland ge- 

 woon waren. Aldus ziet men, des avonds in onze war- 

 me kasfen, des avonds om zes uren, midden in den zo- 

 mer , de bladen van eene menigte planten zich fluiten , 

 offchoon alsdan het licht , noch de warmte verminderd 

 zijn; terwijl zij ook des winters 'smorgens op hunnen 

 gewonen tijd zich wederom openen , alhoewel het volko- 

 men duister zij. 



Onze ware inlandfche planten, daarentegen , volgen meer 

 of min regelmatig de zon, zoo als zij zich hier in hare 

 dagelijkfche beweging vertoont. Naauw hangen de ver- 

 anderingen in de rigting der bladen te zamen met de ge- 

 zondheid der plant , en meer in het bijzonder met die 

 der biaden zelve ; hoe krachtiger dus de plant is 5 des te 

 geregelder en des te minder afhankelijk van uitwendige 

 invloeden , hebben de dagelijkfche bewegingen der bladen 

 plaats. Het is dus natuurlijk , dat , tegen den herfst als 

 de bladen oud worden , (deze toch hebben hun eigen le- 

 ven en doorloopen de verfchillende tijdperken aan hetzel* 



ve 



(16) DECANDOLLE, Physiologic Vtgttale. Tom. II. p. 857858. 

 DECANDOLLE , Mtmoires prtsentts k Flnst itut. Vol. I. p. 343. 



