( 215 ) 



Ve eigen ,) (18) de bewegingen verminderen of wel ge- 

 heel ophouden; doorgaans echter is de rigting der bladen 

 alsdan zoodanig, dat zij noch volkomen met de dagelijk- 

 fche^ noch met de nachtelijke overeenkomst. Btjzonder 

 geldt dit ook opzigtelijk van die planten , welke gedu- 

 rende den winter in kasfen bewaard worden 9 wanneer 

 derzelver 'bladen den meesten tijd geen of flechts een 

 naauwelijks merkbaar verfchil , tusfchen dag en nacht , 

 aantoonen. (19) Jonge bladen hebben , v(56r hunne vol- 

 komen e ontwikkeling , doorgaans de rigting 5 welke zij 

 naderhand alleen des nachts weder aannemen. In den 

 eerllen tijd , na hunne ontwikkeling , vertoonen zij de ver- 

 fchijnfelen der bewegelijkheid in de h'oogfte mate , zoo- 

 wel door fchielijkheid der bewegingen, als door meerdere 

 volkomenheid in derzelver uitvoering. 



Gedurende de ontwikkeling van nieuwe bladen , wor- 

 den de bewegingen der naastbijzijnde zeer ongeregeld en 

 langzaam, hetwelk ook bij fommige planten gefchiedt ten 

 tijde van de ontwikkeliug der bloemen en vruchten , b. v. 

 bij Lupinus ; bij anderen heeft zulks echter geen plaats , 

 zoo ala bij Oxalis. De beweegbare bladen toonen dik- 

 wijls , hehalve de dagelijkfche , nog eene bijzondere be- 

 weging , die van toevallige oorzaken fchijnt af te hangen. 

 Zoo zageu wij reeds boven 5 naar her verhaal van PLINI- 

 us , dat de bladen van Tri folium bij on weder zich flui- 

 ten , terwijl hetzelfde door anderen op den middag bij 

 fterken zonnefchijn , bij Robinia, Mimofa pudica, (20) 



enz. 



(18) G. VROLIK , Obserrat. de defollatione etc. pag. 9 en volg. 



(19) K. SPRENGEL , Anleltung etc. Ed. I. Pars I. p. jo5. 



(20) SIGWART, in Archly fur die Physiologic von REIL und 

 AUTENRIETH. Band XII. p. 3341. 



