C 216 } 



enz. is waargenomen. OEHME daarentegen zag hetzelfde 

 verfchijnfel 3 bij eene betrokkene lucht , bij Mimofa fen- 

 fitiva , en bij onweder bij Robinia pseudo* Acacia , en 

 eenige Lupinus-honm ontftaan (21) ; terwijl ik zelt het 

 fluiten der bladen bij Oxalls en Lotus-foonen bij fterken 

 zonnefchijn, en bij Mimofa dealbata 9 Cafalpinla put- 

 cherrima., etc. bij onweder heb waargenomen. Zeerover- 

 dragtelijk hebben fommigen deze verandering in de rig- 

 ting der bladen , middagflaap genoemd. 



Wat de veranderingen in de rigting der bevvegelijke 

 bladen op zich zelve betreft, deze zijn zeer verfchillen- 

 de , want zij rijzen gedurende den nacht in de hoogte , 

 buigen zich naar beneden of bewegen zich zijdelings. 

 Vier hoofdrigtingen dus toonen de bewegeltjke bladen des 

 nachts aan ; en men zoude nog vele anderen , welke uit 

 de verbinding van twee dezer rigtingen ontftaan, kunnen 

 aanwijzen. Moeijelijk echter zoude het zijn, om, indien 

 men deze ook wilde onderfcheiden , zulks zonder naauw- 

 keurige hoekmetingen in het werk te (Mien , waarom ik 

 mij dan ook alleen maar tot die vier hoofdrigtingen zal 

 bepalen. 



Naar mate dat de bladen zarnengefteld zijn , kunnen ook 

 de zamenftellende deelen zich bewegen. Aldus kunnen, 

 bij de gevederde bladen , de blaadjes en de algemeene 

 bladfteel , bij de dubbeld gevederde bladen ook nog de 

 bijzondere bladflelen zich afzonderlijk bewegen. Weinig 

 voorbeelden zijn er echter bekend van bladen , met meer 

 dan e'e'n bewegend deel. Desniettemin zal ik alle beweeg- 

 bare bladen , naar het getal liunner beweegbare deelen , 



tot 



(21) K, j. OEHME, in BescMft. der JBerlinifchett Gefelfchaft* 

 Band II. Jaar 1776. f. 8688. 



