( 224 ) 



ken , in vvelk gedeelte der bladen de bewegende kracht 

 hoofdzakelijk aanwezig is , tot welk einde ik de volgen- 

 de proeven deed. 



i. Aan al de blaadjes van een zamengefteld blad van 

 Lupinus albus y fneed ik de bladuitbretding tot aan den 

 middennerf weg. 



2. Aan een ander blad derzelfde plant fneed ik alle 

 blaadjes op % der lengte af. 



De aldus misvormde blaadjes hadden desniettemin de- 

 zelfJe bevvegingen als de ongefchondene , waaruit mij 

 bleek , dat , noch het celweeffel , noch de middennerf 

 eenigen invloed op de bewegingen hadden. Ik herhaalde 

 deze proeven op Kobinia pseudo-acacia , viscofa , Lo- 

 tus foorten, enz. met hetzelfde gevolg. Bij Oxatis-foor- 

 ten daarentegen was het blad, na nog een oftweedagen, 

 na de bovenvermelde kwetfingen , de gewone bewegingen 

 volbragt te hebben , verlamd , hetgeen echter aan het 

 nadeel , hetwelk de plant door dit verlies van fubftantie 

 leed , zal moeten toegefchreven vvorden ; ten minfte bij 

 fterkere planten, zoo als boomachtigen , heb ik de meest 

 misvormde overblijffels van bladen , gedurende zes vve- 

 ken , zich , even als gevvoonlijk , zien bewegen 9 mits 

 dat de bladtteel ongefchonden bleef. Het zal dus de blad- 

 fteel moeten zijn , waarin de werktuigen der beweging, 

 bij de bewegelijke bladen , zich bevinden ; en onwillekeu- 

 rig denkt men hierbij aan het deel, dat DUTROCHET^P) 

 bij Mimofa pudica, als de zetel der bewegingen bij de 

 bladen dier plant heefc doen kennen, en hetwelk TREVI- 



RA- 



(29) DUTROCHET, Journal de Physique etc. Tom. XCV. p. 474. 

 Recherches anatomlques et phyfiologiques etc. par DUTROCHET. 

 Paris 1824. p. 52 en volg. 



