( 332 ) 



zenuwen in het plantenrijk toe. Hij befluit deze gron- 

 den , door te zeggen : w On sent qtfil serait impossible 

 de trouver un plus grand nombre de preuves tiroes 

 n de l y analogie entre les animaux et les ve'ge'tattx 5 

 pour etablir , chez ces derniers , I* existence, des 414- 

 ments du syste*me nerveux CsO" 



Volgens deze beginfelen verklaart DUTROCHET de be- 

 wegingen der Mimosa pudica , daar hij uit eene prikke- 

 ling en daaropvolgende beweging dezer plant befluit , 

 dat daarbij de deelen , door hem zenuwen genoemd , 

 werkzaam zijn (32). Voegt men nu hierbij de verklaring 

 der prikkelbaarheid , door hem gegeven (33) 9 en welke 

 wij in het VI Hoofdftuk reeds leerden kennen , dan zal 

 de wijze , hoedanig DUTROCHET zich de verfchijnfelen 

 der prikkelbare bladen verklaart 3 volledig zijn. Zien wij 

 echter , wat van dezelve te denken zij. Daar ztjne zoo 

 zonderlinge prikkelbaarheid reeds door ons is overwogen, 

 zoo blijft er dus alleen over, nader te onderzoeken, wat 

 men te denken hebbe van de meening , dat de bolletjes 

 in de cellen zenuwen zouden zijn. 



Wij hebben boven de gronden opgegeven, welke DU- 

 TROCHET bewogen hebben , om zenuwen bij de plan- 

 ten aan te nemen; alsmede zagen wij, waarom hij de 

 bolletjes in de cellen als zoodanig befchouwt. De be wij- 

 zen echter voor deze zijne meeningen hebben op de 

 nieuwere phyfiologen geenen invloed gehad ; aldus ver- 

 werpen SCHULTZ (34) , DECANDOLLE (35) en anderen , 



die 



(31) DUTROCHET, 1. c. p. 15. 



(32) 67-68. 



(33) Journal de Pharmacie 1828. pag. 322. 



C34) C. H. SCHULTZ, 1. c. Vol. a. pag. 147148. 



(35) DECANDOLLE, Phypologic Vdgtt. Vol. f* p. 2934. 



