( 338 ) 



hetzelve uit de gefchiedenis en het voorkomen der ge- 

 noemde vatcn genoegzaam blijkt. 



Betere bewijzen voor het aanwezen van zenuwen bij 

 planten fchijnen de werkingen der narcotifche vergiften 

 op dezelve te leveren ; want deze vergiften worden ge- 

 loofd bij de dieren in het bijzonder op de zenuwen te 

 werken, en dooden ook de planten op eene wijze, welke 

 men zeer goed van de door andere vergiften bewerkte 

 verfchijnfelen kan onderfcheiden (47). Dit echter is geen 

 dadelijk bewijs , en kan verklaard worden door de fcha- 

 3elijke werking der genoemde vergifuen op het leven ; 

 want voorzeker vernietigen zij bij de dieren niet de ze- 

 nuwen als zenuwen, maar het leven in dezelve, waarom 

 dus daar , vvaar zenuwen ontbreken, zeer goed door de- 

 zelfde vergiften het leven in andere weeffels kan verlo- 

 ren gaan. 



Een andere fchijnbare gewigtige reden , om zenuwen 

 bij de planten aan te nemen , leidt men of uit de over- 

 eenkomst derzelve met de dieren ; doch , ingevalle men 

 in dezen door overeenkomst wilde belluiten , dan zouden 

 om dezelfde en nog krachtiger reden , ook ingewanden 

 bij de planten moeten aangenomen worden , en men zou- 

 de dus tot zeer onverftandige befluiten komen. Het is 

 hierom , dat ik mij alleen bepalende bij wezenlijke waar- 

 nemingen , om tot het al of niet aanwezen van werktui- 

 gen te befluiten, geloof de zenuwen bij de planten te 

 moeten ontkennen, en dezelve dus geenszins bij de ver- 

 klaring der ons bezig gehouden hebbende verfchijnfelen 



te mogen gebruiken. 



DER- 



(47) Vergelijk MARCET, Mtmoircs dt la Soc. de Gcn&ve. T. VII. 

 MACAIRE-PRINCEP, Mm. 1. c. Tom. 3. 

 GOEPPERT, Ann. de$ fcienc* Nat. Tom. 17, etc. etc. 



