( 244 ) 



SIGWART zag bladen van Mimofa pudica^ op het wa- 

 ter gcplaatst, zich nagenoeg op de gewone uren openen 

 en fluiten , (19) terwijl PESCHIER takken van dezelfde 

 plant , onder water , nict voor 3 uren des nademiddags 

 zag openen , en reeds om 4 uren zich fluiten : den daar- 

 opvolgenden dag echter waren dezelve om n uren des 

 voonniddags reeds geopend. (20) Da FAY daarentegen 

 vond, dat de bladen van afgefneden takken van dezelfde 

 Mimofa zich onder water niet openden , maar wel toen 

 hij de geheele plant onder water zette. (21) 



Zonderling is het, dat bij deze proeven het licht zoo 

 groot eenen invloed uitoefent ; want de bovenftaande 

 proeven herhalende , bevond ik , dat v alle bewegelijkheid 

 vernietigd werd , zoodra de glazen , waarin de planten 

 geplaatst waren , in het duister (londen, Waren dezelve 

 daarentegen aan het licht blootgefteld, zoo kreeg ik hoofd- 

 zakelijk gelijke uitkomften als boven vermeld zijn. 



Als zeker geioof ik , door de bovenvermelde proeven 

 in het algemeen te mogen vastflellen , dat de vochtigheid 

 de nachtelijke rigtingen der bladen bevordert , doch niet 

 alleen uitwerkt , offchoon zij onder de uitwendige in- 

 vloeden hiertoe het krachtigfte moge zijn. 



(19) SIGWART, 1. c. p. 34. 



(ao) PESCHIER , Journal de Physique 1794. Vol. II. p. 247. 



(ai) Du FAY, I. c. p. TOO. 



V I E R- 



